گفت : اگر پيغمبرى درست و بجا باشد ، من به اين مقام شايسته تر از تو هستم ، چون عمر و مال من از تو بيشتر است ، مقاتل گفته است : ابو جهل گفت : اولاد عبد - مناف « مقصود پدران پيغمبر است » پيوسته مزاحم ما بودند و در شرافت با ما معارضه ميكردند و دوش بدوش يكديگر ميرفتيم تا اينكه ادّعاى نبوّت و پيغمبرى يك نفر از خود را كردند ، سوگند به خدا كه ما سخنش را نمىپذيريم و پيرو او نميشويم مگر بما هم مثل او وحى برسد . ترجمه : 124 و اگر آيتى ز قرآن براىشان خوانند گويند : ما نمىپذيريم مگر كه مانند پيغمبران بما وحى شود . البتّه خدا بهتر بداند پيغمبرى خود كجا گذارد ، [ و آن كه شايسته ى رهبرى بود او بهتر شناسد ] و آن كسان كه گناهكارند به زودى خوارى و بيچارگى ز سوى حقّ بايشان رسد و آزارى سخت بسزاى حيله گرىشان دارند . سخن مفسّرين : « وَإِذا جاءَتْهُمْ آيَةٌ » 125 طبرى : يعنى آن مشركين كه در آيات جلو توصيف شده‌اند بمجادله ى با مؤمنين در محرّمات دين باقوال مزخرف اگر دليلى بر درستى گفتار پيغمبر به آنها برسد « مِثْلَ ما أُوتِيَ رُسُلُ اللَّه » 125 - طبرى : يعنى همانطور كه بموسى شكافتن دريا و بعيسى زنده كردن مرده داده‌اند . « اللَّه أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَه » 125 طبرى : يعنى آيات خداوندى فقطَّ بپيغمبر مرسل افاضه مىشود ، و آنها كه بت را بر خدا برترى داده و از توحيد به بت - پرستى مايل شده‌اند لايق اين مقام نيستند . مجمع : ابن كثير و حفص « رسالة » به صورت مفرد با نصب تاء قرائت كرده است . و ديگران « رسالات » به صورت جمع خوانده‌اند . « سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغارٌ عِنْدَ اللَّه » 125 طبرى : يعنى خوارى از سوى خدا . مجمع : زجّاج گفته است : يعنى اگرچه در دنيا از اكابر بودند ، نزد خدا خوار